desterren.net

Ik ben nieuw op dit forum en heb meteen een vraag.

Ergens las ik dat twee fotonen uit de buitenste regionen van het heelal binnen 1 sec. tegelijk hier werden opgevangen.

De discussie ging om de snelheid in verhouding met de energie van die fotonen.

Maar mijn vraag is de toevalligheid dat die twee fotonen worden opgevangen.

Zelf heb ik een telescoop (meade 10 inch) waardoor ik veel wetenschapssites etc. bekijk.
Als ik dan zie hoeveel sterren / galaxies / gasnevels / wolken / donkere materie / zwarte gaten die twee fotonen hebben moeten ontwijken om uiteindelijk na al die tijd ongestoord hun weg vervolgd te hebben juist hier op de aarde te worden opgevangen?

Jos.

http://www.universetoday.com/2009/10/28/einstein-still-rules-says-fermi-telescope-team/#more-43510

Eigenlijk staat er dat er veel (gamma straling) fotonen werden opgevangen. Bij twee van die fotonen was het energieverschil in de orde van 1 miljoen. Toch werden ze gedetecteerd met een tijdsverschil van slechts 0,9 sec nadat ze een afstand van 7,3 miljard lichtjaar afgelegd hadden.

De ruimte is voor het grootste deel leeg: http://curious.astro.cornell.edu/question.php?number=342

Bart Zwijnenberg, 12 januari 2010,

Ik denk dat je benadering van het probleem niet tot de juiste vraagstelling leidt. Alle zichtbare objecten zenden, in 'bolvorm', eindeloos veel fotonen uit, continu. Dat gebeurt ook dagelijks om je heen en is de reden waarom je je omgeving kunt zien. Als je je hoofd verplaatst blijf je alles zien. Dat komt omdat je dan andere 'fotonen-stralen' in je ogen opvangt. De vorige stralen vervolgen nu gewoon hun weg totdat ze op materie vallen en geabsorbeerd worden en de temperatuur van die materie verhogen. Materie straalt altijd fotonen uit in bolvorm (ieder atoom) en je ogen vangen Fotonen in 'in 'bolvorm. Van de fotonen die in bolvorm worden uitgezonden 'verongelukken' er veel onderweg omdat ze bijvoorbeeld ingevangen worden door materie-deeltjes. Zij kunnen in die materie een atoom treffen dat daardoor in een 'aangeslagen toestand' komt en dat dan daardoor een foton van gelijke energie uitzendt maar wel in een andere richting. Dat is ook een mogelijkheid.
Alleen de fotonen die ongestoord de Aarde weten te bereiken van af de uiterste grenzen van het Heelal kunnen in onze telescoop vallen en door ons gezien worden. En dat zijn er vaak vele maar soms minder. Als je een object waarneemt met een Röntgen-telescoop wat je al eerder hebt verkent met een zichtbaar licht-telescoop, en dat object zendt weinig Röntgen-straling uit, dan kan het zijn dat je per kwartier één foton ontvangt. Ook opnamen van deep field objecten duren vaak uren omdat je anders onvoldoende fotonen ontvangt om een beeld op te bouwen.
Nu kan er zich een voorval voordoen in die uiterste contreiën van het Heelal waarvan we zeker weten dat het 'een moment' markeert. Daarvan kunnen we in verschillende telescopen (bijvoorbeeld 'radio-telescoop' en Röntgen-telescoop) fotonen opvangen en de tijd van ontvangen noteren en vergelijken met elkaar. Dat levert dan een verschil op en het is aan de astronomie om dat verschil te duiden. Als je meer wilt lezen over fotonen kun je op mijn site kijken, www.pigshill-site-marrum.nl.
Ik hoop dat dit voldoende antwoord geeft.

Interessant, alleszins zeer goed uitgelegd