desterren.net

Dit is helemaal niet wetenschappelijk onderbouwd of zo, maar toch deze vraag, of simplistische bedenking, zo je wil:

In de microkosmos kennen we de opbouw van atomen en moleculen, ik denk aan het model van Niels Bohr : rond de atoomkern cirkelen electronen, deze electronen hebben ook een spin...

Als je de macrokosmos bekijkt: planeten cirkelen omheen een ster (kern)

Een melkwegstelsel zou dan een kolossaal grote brok materie zijn, bestaande uit moleculen of atomen, maar dan op makroschaal.

Als je de afstanden en afmetingen in de ruimte vergelijkt met deze - verhoudingsgewijs- in de microkosmos zijn er vergelijkbare verhoudingen.
Ik bedoel : het zonnestelsel in zijn geheel zou perfekt kunnen staan voor het atoommodel van Niels Bohr.

Iemand hierover een mening ?

Huidige modellen gebruiken iets dat veel complexer is dan het atoommodel van Niels Bohr, en geen equivalent heeft in onze klassieke wereld. Zelfs het atoommodel van Niels Bohr lijkt in vele details niet op het zonnenstelsel (waar banen van de planeten elliptisch zijn).

Ik zie niet direct Mercurius in een orbitaal (" planeetwolk") rond de zon draaien, zonder dat je precies weet waar die nu zit, en als je een meting doet van de plaats van Mercurius dan is het zo dat je nog iets weet over zijn snelheid en hem niet met grote waarschijnlijkheid door de meting net het zonnestelsel hebt uitgestuurd...

Meer algemeen is onze macroscopische werkelijkheid zeer "klassiek" (niet gequantiseerd) en helemaal niet met het gedrag van een eenvoudig quantummechanisch stelsel.

http://www.youtube.com/watch?v=7IYcEZkXKps