desterren.net

Hallo,

Ik heb gisteren avond Jupiter geobserveerd met mijn 254mm f/5 dobson. Echter merkte ik op dat de planeet nogal wazig was. Bij het oculair 26mm kon ik helemaal geen details waarnemen, enkel een wazige bol + 4 zichtbare manen als lichtpunten. Toen ik overschakelde naar oculair 6.7 kon ik de 2 oranje banden rond de evenaar waarnemen, maar helaas ook vrij wazig.
Kan iemand me vertellen hoe dit komt? Ik heb al foto's gezien ook met een gelijkaardige telescoop gespot, en hierop is veel meer detail te zien, oa de grote rode vlek.
Aan de collimatie is het niet gelegen daar ik deze enkele weken geleden nog op punt heb gesteld en ik andere objecten wel scherp in mijn oculair krijg.
Komt dit misschien omdat jupiter niet hoog aan de horizon verschijnt dit jaar of kan ik dit verhelpen door filters te gebruiken? Heeft iemand hier al ervaring mee en welke filters zijn dan aan te raden? Ook zijn deze vrij duur zo te zien of is het verschil echt zo de moeite waard?

Alvast bedankt

Sowieso zijn de beelden die je verkrijgt door gewoon door je telescoop te kijken vrij teleurstellend. Mijn 200mm dobson toont evenmin veel detail. Nu met duurdere oculairen krijg je weliswaar een beter beeld maar de beelden die je te zien krijgt van amateurs die jupiter gefotografeerd hebben bestaan uit een selectie van zeer scherpe foto's die 'opgeteld' zijn. Met het blote oog is wat je ziet altijd een heel stuk soberder.

Zeker ben ik het niet, maar ik denk dat u zich niet mag laten misleiden door foto's en het met uw eigen ogen waarnemen door een telescoop.
Foto's zijn bewerkt, de meeste foto's bestaan uit meerdere foto's die op elkaar gestapeld zijn om scherpte te winnen. Ook worden korte filmpjes gemaakt en de beste beelden worden ook op elkaar gestapeld tot een scherp resultaat uit wel zoveel als 200 filmbeeldjes. Ik doe dit zelf niet, maar de ervaringsdeskundigen hier zullen u meer kunnen vertellen.
1 enkele foto van Jupiter zal zelden voldoende scherp zijn; of dan gedeeltelijk in zones, daarom maakt men er meerdere kort na elkaar.

Zelf met uw eigen ogen, moet je door turbulente luchtlagen en verontreiniging kijken.
Is een beetje zoals kijken naar de lijnen op de bodem van het zwembad.
Is niemand aan het zwemmen zie je mooi de lijnen, wordt er gezwommen zie je soms nog met moeite stippellijnen.
Maar door regelmatig waarnemen en neem de tijd om langer ononderbroken te kijken, bouw je meer scherpte op, de hersenen bouwen ook het beeld ietsje op alsof je enkele beelden op elkaar legt en zo nu en dan heb je een scherp (stil) moment die je wauw doet zeggen.
Ik denk dat waarschijnlijk niets mis is met uw telescoop of oculair,
enkel dat u teveel denkt in de richting van waarnemen met fotokwaliteit.
Kijk maar eens hoe de maankraters staan te dansen in uw oculair.

Ik verwacht dat je deze kwaliteit mag verwachten door uw telescoop, dit filmpje is weliswaar in zwart - wit. U zal lichtjes pastelkleur kunnen zien. Ik zie nogal gemakkelijk de bruinachtige kleur. De rode vlek is niet zo rood als je zou verwachten.
De foto's die je nogal veel tegenkomt zijn de kleuren nogal overdreven uitgesproken.

hmmmm, dit is toch wel stukken mooier dan bij mij

Visueel kan je eerder zoiets verwachten:



Merk op dat Jupiter een beetje staat te "dansen", en de scherpte van het detail op het oppervlak verandert voortdurend. Beide effekten worden bepaald door de atmosferische "seeing".

Wanneer Jupiter laag staat, zoals nu, kunnen de seeing effekten nog meer tegenvallen.

Om alle misverstanden te vermijden: de cidadao time-lapse animatie geeft een redelijk idee van seeing-effekten, maar de maantjes bewegen visueel natuurlijk véél minder snel dan op de animatie

Bedankt voor jullie reacties. De animatie van Mystar benadert het best hetgeen ik kan zien door mijn telescoop.