Nieuws

(Vergeten?) Registreren

Het einde van het heelal door uitputting?

Geplaatst op 03-02-2010 om 18u04 door Bert Carrein - 7746 keer gelezen
Nieuws

Het heelal raakt langzaam uitgeput. Sterren komen geleidelijk zonder brandstof te zitten, en sterrenstelsels storten ineen tot zwarte gaten. Maar hoe ver is dit proces gevorderd? Volgens Australische onderzoekers aanzienlijk verder dan tot nog toe werd gedacht. Dat blijkt uit hun berekeningen van de zogeheten entropie - een maat voor de wanorde - van het heelal. Hoe groter de entropie, des te minder energie is er beschikbaar.

De Australische wetenschappers hebben alle bijdragen aan de entropie bij elkaar opgeteld en kwamen uit op een getal dat dertig keer zo groot was als eerdere schattingen. Dat is voornamelijk te wijten aan de bijdragen van de superzware zwarte gaten in de kernen van sterrenstelsels.

Als het heelal lang genoeg bestaat, zal er uiteindelijk een toestand ontstaan waarbij alle energie gelijkmatig over de ruimte verdeeld is. Op dat moment zal de entropie van het heelal haar maximale waarde hebben bereikt en komt de temperatuur overal dicht bij het absolute nulpunt te liggen.

Hoe lang het nog duurt voor het zover is, is nog onbekend. De onderzoekers beschouwen hun resultaat dan ook als een eerste stap: het is hun uiteindelijke doel om te berekenen hoe lang het onvermijdelijke einde nog op zich laat wachten.

Bron: The Guidestar: http://www.astro-event-group.be

Gerelateerde berichten

Lees ook: Grafietnaalden in de ruimte?
Lees ook: Verklaring voor verschillen in veldsterktes ontdekt
Lees ook: Planeten in wording
Lees ook: Hoe ziet het nabije heelal eruit?
Lees ook: Zwaartekracht blijft een groot raadsel
Lees ook: Nieuw indrukwekkend planetariumprogramma

Bekijk alle berichten uit deze categorie.

Er hebben al 2 mensen een reactie achtergelaten

Annunaki Geplaatst op 04-02-2010 om 14u04 - Quote

Ach die uitputting maakt niets uit. Nibiru komt eraan. Na 2012 zijn we er toch niet meer. haha

Hans Geplaatst op 12-09-2013 om 02u36 - Quote

We weten het niet maar hoeveel universums hebben er al bestaan en zijn verdwenen. Niets duurt toch altijd en kent geen tijd.
Hoeveel universums zijn er wat we niet weten.
Al zouden we er achter komen, wat zegt onze gedachten dan?
Hoe gaan de mensen dan denken over God? Als er dan toch meerdere universums zijn dan we denken, wat is dan de reden dat er steeds maar nieuwe universums ontstaan?

Kan er dan helemaal NIETS blijven bestaan of mag of kan dat niet.
Dan moet er toch een andere voor ons vreemde natuur zijn die dat
opwekt....en waar bestaat dan het niets uit? Het NIETS kan dan wel eens uit iets anders bestaan.
Wat is dat toch voor een wereld die steeds maar nieuwe universums
doet ontstaan? Direct na de B.B. ontstond er een temperatuur die zo\'n
50 miljard graden hitte was wat ons verstand te boven gaat en dit was toen onvoorstelbaar heet. Was is dit voor een \'Goedje\' zodra het door kan dringen naar een uitweg en er een helse hitte ontstaat waar alles uit voortkomt en alle afval weer samen klontert tot planeten etc etc. Alleen het stukje vuur aan een sigaret heeft al een temperatuur die zo\'n 800 graden is.

Wetenschappers denken dat er meerdere universums zijn waar ik zelf ook in geloofd en dat er veel grotere universums zijn dan ons eigen universum en waarom zou dat niet mogelijk zijn.
Laten we nou de zaak nu eens heel nuchter bekijken, is het dan niet zo dat het een bij elkaar geraapt zooitje is wat voor ons een zeer vreemde natuur is die een B.B. veroorzaakt en alle troep/afval een erfenis heeft meegenomen uit het voor ons zeer vreemde wereld die we niet kennen. Er wordt gezegd dat de B.B. uit het niets is ontstaan maar als er helemaal niets is dan kan er toch ook niets ontstaan.

Er MOET IETS ZIJN dat een B.B. in werking stelt en hoe werkt dat dan?
Hoe groot wat we niet begrijpen of klein wat we niet begrijpen is het?
Er wordt gezegd dat er niets was voor de B.B. ........klinkt wel logisch
maar er moet wel voldoende ruimte/niets zijn voor een B.B.
Als wetenschappers het hebben over een universum wat nog veel groter is dan het onze, kan het dan zo zijn dat de hoeveelheid materie
niet altijd even veel is als het staat te popelen om uit te barsten.
Wetenschappers denken ook dat ons universum misschien een zij-spettertje is van een veel grotere B.B. die misschien te lomp was om alles bij elkaar te houden en de spetters elders terecht zijn gekomen
en wij in zo\'n spetter wonen. Als dit daadwerkelijk zo is en keihard aangetoond kan worden, dan is er wel sprake van een vrij gevochten
kliek die maar naar behoefte B.B.s produceert.
Als we eventjes kunnen kijken in dat wereldje waar materie ontstaat en de pijp vol is een ontsnapping nabij is, denk ik dat we van schrik het aanzien van de ongekende machtigheid het loodje leggen of wonen we toch zelf in deze B.B. fabriek.
De mensheid stelt zich vragen die nauwelijks of nooit te beantwoorden zijn. Als we de resterende 97% van de vele geheimen van het heelal
KUNNEN begrijpen, dan kunnen we nog veel meer niet begrijpen want is het universum wel te doorgronden?

Laten wij ons mensen nu eens helemaal weg denken en net doen of wij helemaal niet bestaan. De evolutie heeft uit gewezen dat wij mensen het leven te danken hebben aan slechts een klein diertje zo groot als een muis. Als dit diertje niet zo slim en geraffineerd was geweest tegen al zijn vijanden dan hadden wij ook niet bestaan en alle andere dieren geen enkel besef hadden gehad dat we bijvoorbeeld op een planeet wonen en er veel meer is etc etc.
Al met al doet al het leven het uitstekend op zo\'n bolletje die bestaat uit een bij elkaar geraapt troeppie en we voelen ons er uitstekend op en we zijn net een stelletje mestvliegen want we willen met een machinetje naar een ander mestbolletje en het liefst nog verder om te kijken of er een broednest is wat begint te leven en beweegt.
En we vinden alles toch bijzonder mooi wat en waar we ook zijn op ons aardbolletje......ach ja.....anders werkt het leven toch niet he?

Er zijn zelfs kleine diertjes die net zo groot zijn als een heel klein rupsje deze mooie diertjes hebben geen mondje en geen oogjes en ze voeden zich door de huid heen. Toen een van de biologen een haar uit zijn hoofd trok en het rupsje ermee aan raakte kromte het rupsje wat in elkaar en het mooie er van is......het leeft. Biologen ontdekte dit prachtige diertje in begin van de 80er jaren nogal diep in rotsachtige streken en wat kan je toch ook gelukkig zijn zonder een mondje en oogjes.