desterren.net

Dit uitgestrekte, 1° wijde, uitzicht door een telescoop kijkt langs het vlak van ons Melkwegstelsel in de richting van het nevelrijke sterrenbeeld Cygnus, de Zwaan. Het is gecentreerd op een helder waterstofemissiegebied, dat in de catalogus uit 1959 die werd opgesteld door sterrenkundige Steward Sharpless staat opgetekend als Sh2-101. Op een afstand...
Lees meer »

Net als een illustratie in een galactisch Precies Zó Verhaal slingert de Olifantenslurfnevel zich door het complex van emissienevels en jonge stercluster IC 1396, te vinden in het hoge, verre sterrenbeeld Cepheus. Natuurlijk is de slurf van déze kosmische olifant meer dan 20 lichtjaar lang. Het kunstmatiggekleurde vergezicht werd vas...
Lees meer »

De opvallende kam van emissie, die in dit schilderachtige hemellandschap voor het voetlicht wordt gebracht, is gecatalogiseerd als IC 5067. Deze ongeveer 10 lichtjaar lange structuur maakt deel uit van een grotere emissienevel, waarvan de uitgesproken vorm de populaire naam De Pelikaannevel opleverde, en volgt de kromming van de kop en nek van die kos...
Lees meer »

Vervlochten, slangachtige filamenten van opgloeiend gas gaven aanleiding tot de populaire naam van deze nevel: De Medusanevel. Ook bekend als Abell 21, is deze Medusa een oude planetaire nevel op zo'n 1500 lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Gemini (Tweelingen). Net als zijn mythologische naamgenoot houdt deze nevel verband met een dramatis...
Lees meer »

Waarom verandert het uiterlijk van Cassiopeia A? Twee afbeeldingen van de nabije supernovarest in infrarood licht die een jaar na elkaar werden genomen lijken bewegingen met enorme snelheden naar buiten toe te tonen. Dit was onverwacht, aangezien de supernova die de schilderachtige nevel creëerde 325 jaar geleden werd gezien. De reden voor de enorme...
Lees meer »

In emissienevel IC 1396, die zich over honderden lichtjaren uitstrekt, zijn opgloeiend kosmisch gas en donkere stofwolken met elkaar vermengd. Er vormen zich sterren in dit gebied, dat slechts zo'n 3000 lichtjaar van de Aarde af staat. Dit gedetailleerde uitzicht toont licht dat hoofdzakelijk wordt uitgezonden door waterstofgas, en werd vastg...
Lees meer »

Deze close-up opname toont een deel van de anderszins zwakke emissienevel IC 410 in opvallende kunstmatige kleuren. Rechts in beeld zijn ook twee opmerkelijke bewoners van de gloeiende gaswolk te zien — de "kikkervisjes" van IC 410. De afbeelding is een composiet van opnamen die genomen werden door smalband filters die bedoeld zijn om de verd...
Lees meer »

Wat creëerde dit gigantische gat? In de uitgestrekte emissienevel N 44, in ons buurstelsel de Grote Magelhaanse Wolk, zit een enorm, 250 lichtjaar groot gat en sterrenkundigen proberen uit te vogelen waarom. Eén mogelijkheid is dat deeltjeswinden die van massieve sterren binnenin de bel wegstromen het opgloeiende gas naar buiten wegduwen. Maa...
Lees meer »

Deze mooie kosmische wolk is een populaire tussenstop tijdens telescopische verkenningen van het sterrenbeeld Sagittarius. De 18e eeuwse kosmische toerist Charles Messier catalogiseerde de heldere nevel als M 8, terwijl moderne sterrenkundigen de Lagunenevel herkennen als een actieve sterrenkraamkamer, op een afstand van circa 5000 lichtjaar, in de richting ...
Lees meer »

Vanuit de verte lijkt de hele nevel op een Adelaar. Maar van dichtbij gezien blijkt dat het heldere gebied in de Adelaarsnevel in werkelijkheid een raam is waardoor we de binnenkant zien van een grotere donkere schil van stof. Door dit raam hebben we uitzicht op een helder verlichte werkplaats waarin een hele open stercluster wordt gevormd. In deze holte...
Lees meer »

Hoe vormde een ster deze mooie nevel? Middenin emissienevel NGC 6164–5 bevindt zich een bijzonder massieve ster nabij het einde van zijn leven. Deze ster, zichtbaar in het centrum van de bovenstaande afbeelding en gecatalogiseerd als HD 148937, is zó heet dat het uitgestraalde ultraviolete licht het omringende gas verhit. Dat gas werd waarsc...
Lees meer »